رباعی شمارهٔ ۴۱۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به توصیف معشوقی می‌پردازد که ویژگی‌های خاصی دارد: او شراب‌خوار، بی‌نظم و بازیگوش است. معشوق خون‌خوار و سرکش به نظر می‌رسد و زیبایی‌اش مانند کفر و گناه جلوه می‌کند. همچنین بیان می‌شود که درد عشق به این معشوق، همواره و بی‌درمان باقی مانده است.