رباعی شمارهٔ ۴۲۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و غم خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که گریه‌اش واقعی و عمیق است، اما معشوقش آن را نادیده می‌گیرد و فکر می‌کند که دیگران نیز مانند او احساس نمی‌کنند. شاعر تأکید می‌کند که هر دلی با دل دیگر فرق دارد و تنها او از درد عاشقانه‌اش آگاه است.