رباعی شمارهٔ ۴۵۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما را چو ز عشق می‌شود راست مزاج
عشق است طبیب ما و داروی علاج
پیوسته بدین عشق نخواهد رفتن
این عشق ز کس نزاد و نی‌داد نتاج
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق به عنوان یک درمانگر و داروی اصلی اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق موجب اصلاح و تندرستی می‌شود و انسان را از ناهنجاری‌ها می‌رهاند. این عشق مستقل است و از کسی به وجود نیامده و نیازی به هیچ نتیجه‌ای ندارد. عشق همچنان ادامه خواهد داشت و هیچ‌گاه ناپدید نخواهد شد.