رباعی شمارهٔ ۴۷۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن روز که جانم ره کیوان گیرد
اجزای تنم خاک پریشان گیرد
بر خاک بانگشت تو بنویس که خیز
تا برجهم از خاک و تنم جان گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که جانش از بدنش جدا می‌شود و اجزای تنش به خاک تبدیل می‌شود. او از معشوقش می‌خواهد که بر خاک انگشتش بنویسد که بیدار شود، تا جانش از خاک و بدنش آزاد گردد و به زندگی برگردد.