رباعی شمارهٔ ۴۸۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات درباره زمانی است که فرد از قفس رهایی می‌یابد و پرواز می‌کند. وقتی که موقعیت درست و مناسب برای وصل و آزادی فراهم شود، آن فرد به سوی معشوق و منبع خود بازمی‌گردد و این پرواز به دست او می‌افتد. در واقع، اشاره به تغییر حالتی دارد که همراه با امید و شور و شوق است.