رباعی شمارهٔ ۵۸۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
برقی که ز میغ آن جهان روی نمود
چون سوخته‌ای نیست کرا دارد سود
از هر دو جهان سوخته‌ای می‌بایست
کان برق که می‌جهد در او گیرد زود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و روشنی که از یک برق یا نور ناشی می‌شود اشاره می‌کند. او می‌گوید که این نعمت و نور برای کسی که سوخته و بی‌حالت است، فایده‌ای ندارد. همچنین، او تأکید می‌کند که برای بهره‌برداری از این نور، باید از هر دو جهان روحی و مادی آتشین و پخته‌ای داشت. به عبارتی، تنها کسانی که آمادگی و حالت مناسب روحی دارند می‌توانند از روشنایی و جلا بهره‌مند شوند.