رباعی شمارهٔ ۵۹۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به این موضوع اشاره دارد که وجود بدون دوست و صفا مانند سنگ است و بدون جان، دنیا بی‌معنا و تنگ می‌شود. همچنین، صحبت با دوست، جان و دل را صیقل می‌زند و باعث می‌شود که زنگارها از دل پاک شوند. به‌طور کلی، دوست و ارتباط با او به زندگی معنا و روشنی می‌دهد.