رباعی شمارهٔ ۵۹۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر بیان می‌کند که بدون محبوبش (جانا) نمی‌تواند آرامش داشته باشد و هیچ‌گونه شکرگذاری برای او کافی نیست. حتی اگر هر تار موی او به زبان بیاید و از محبت او بگوید، یک شکر ساده از او همچنان کافی نیست. شاعر به عمق عشق و وابستگی خود اشاره دارد.