رباعی شمارهٔ ۶۹۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دشنام که از لب تو مهوش باشد
چون لعل بود که اصلش آتش باشد
بر گوی که دشنام تو دلکش باشد
هر باد که بر گل گذرد خوش باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به زیبایی و شیرینی دشنام‌هایی که از زبان محبوب بیان می‌شود، اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیه، دشنام را شبیه لعل (سنگ قیمتی) توصیف می‌کند که در واقع آتش را در خود دارد. یعنی حتی دشنام‌های او هم زیبا و دلپذیر است، مانند بادی که بر گل می‌وزد و خوشایند است.