رباعی شمارهٔ ۷۰۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به زیبایی و جذابیت چشم و روی محبوب اشاره دارد. شاعر از تأثیر سحرآمیز چشمهای محبوب سخن میگوید و اینکه چگونه زیبایی او مانند آفتاب در سایه زلف، جان را به حالت تعلیق درمیآورد. به طور کلی، این ابیات حس شگفتی و عشق عمیق را به تصویر میکشند.