رباعی شمارهٔ ۷۰۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دیدم رخت از غم سر موئیم نماند
جز بندگی روی تو روئیم نماند
با دل گفتم که آرزوئی در خواه
دل گفت که هیچ آرزوئیم نماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این چند بیت از غم و اندوه خود می‌گوید. می‌گوید که همهٔ زیبایی‌ها و جوانی‌اش به خاطر غم و اندوه از بین رفته است و تنها چیزی که برایش مانده، بندگی و عشق به محبوبش است. همچنین، او با دلش صحبت می‌کند و می‌فهمد که هیچ آرزو و خواسته‌ای دیگر در زندگی‌اش وجود ندارد.