رباعی شمارهٔ ۷۲۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند
در بردن جان بندگان رای زند
دست خوش خویش را کس از دست دهد؟
افتادهٔ خویش را کسی پای زند؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت موهای معشوق اشاره میکند که مانند لعل (سنگ قیمتی) و شکر است و جان بندگان را به خود جذب میکند. او میگوید هیچکس نمیتواند از دست زیباییهای معشوق رهایی یابد و حتی کسانی که دچار عشق و افتادگی شدهاند، در پی او خواهند بود.