رباعی شمارهٔ ۷۲۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو به حسن ذوفنونها برزد
در مالش عنبر آستینها برزد
مشکش گفتم از این سخن تاب آورد
در هم شد و خویشتن زمینها برزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت موی محبوب اشاره میکند و از تأثیر آن بر دیگران صحبت میکند. او میگوید که موهای حیاتی و جذاب محبوب، مانند عنبر در آستینها دلنشین است. همچنین به تأثیرات عمیق این زیبایی بر رویاها و احساسات خود اشاره کرده و میگوید که زیبایی محبوب او را چنان به وجد آورده که همه چیز در درونش به هم ریخته است.