رباعی شمارهٔ ۷۵۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
صد سال بقای آن بت مهوش باد
تیر غم او دل من ترکش باد
بر خاک درش بمرد خوش خوش دل من
یارب که دعا کرد که خاکش خوش باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به یاد و احترام به معشوقی اشاره دارد که زندگی و عشق به او برای شاعر بسیار مهم و دل‌انگیز است. شاعر آرزو می‌کند که آن بت زیبا همیشه باقی بماند و از دل‌تنگی و غم او حرف می‌زند. در پایان، دعا می‌کند که خاک درگاه معشوق همیشه خوش و زیبا باشد، به نشانه محبت و ارادت او.