رباعی شمارهٔ ۷۵۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به ویژگی‌های عارفان می‌پردازد. او عارفان را به گل تشبیه کرده که همیشه شاد و خندانند و تلخی نمی‌چشند. همچنین، اشاره می‌کند که جان عارفان مانند چراغی درون شیشه است، اما خودشان مانند شیشه‌ای نازک و شکننده عمل نمی‌کنند و به مانند سندان محکم نیستند. در واقع، عارفان دارای روحی لطیف و حساس هستند، اما با این حال در برابر تلخی‌های زندگی مقاوم‌اند.