رباعی شمارهٔ ۸۴۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر شب که دل سپهر گلشن گردد
عالم همه ساکن چو دل من گردد
صد آه برآورم ز آیینهٔ دل
آیینهٔ دل ز آه روشن گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که هر شب که آسمان زیبا می‌شود، جهان به آرامش می‌رسد و دل او نیز در این سکوت غرق می‌شود. او با صدای آه‌هایش تلاش می‌کند احساسات درونی‌اش را بروز دهد، و این آه‌ها باعث می‌شود که دلش همچون آیینه‌ای روشن گردد.