رباعی شمارهٔ ۸۴۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود
یا مرگ بود به طبع یا خواب بود
آبی که ترا تیره کند زهر بود
زهری که ترا صاف کند آب بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر می‌گوید هر زمانی که انسان از دیدن دوستان و آشنایان خود محروم باشد، یا به نوعی مرگ باشد یا خواب. همچنین اشاره می‌کند که آبی که موجب تیرگی انسان شود، زهر است و برعکس، زهری که باعث روشنی و صفا شود، به نوعی آب است. این بیان به تضاد بین حالاتی که انسان تجربه می‌کند و تأثیر آنها بر روح و روانش اشاره دارد.