رباعی شمارهٔ ۹۹۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یک شخصیت مرموز و آزاداندیش اشاره می‌کند که به طور ناگهانی آشکار شده است. او برای یافتن نشانه‌ها و آثار این شخصیت در تلاش است و از خداوند می‌خواهد که او را برای کمک به این فرستاده بخواند. شاعر همچنین از مطرب می‌خواهد که لحظه‌ای با او بماند و به همراهی بپردازد.