رباعی شمارهٔ ۹۹۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنکس که نظر کند به چشم مستش
از رشک دعای بد کنم پیوستش
وانکس که به انگشت نماید رخ او
گر دسترسم بود ببرم دستش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید کسی که به چشم مست معشوق نگاه کند، به خاطر زیبایی او حس حسادت و دعای بد برایش پیدا می‌کند. همچنین، اگر کسی بتواند چهره معشوق را با انگشت نشان دهد، آرزو دارد که اگر به او دسترسی داشت، دستانش را بگیرد. در کل، شعر بیانگر شدت علاقه و عشق به معشوق است و حسرت و آرزوی نزدیکی به او را به تصویر می‌کشد.