غزل شمارهٔ ۱۵۹ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این غزل به عشق و وصال و مضامین مرتبط به آن می‌پردازد. او می‌گوید که در چنین شب‌هایی (شب وصال) هیچ‌کس نمی‌تواند در میان ما جا بگیرد. او از معشوق خود می‌خواهد که تکبر را کنار بگذارد و به تواضع برود. همچنین به محبت و هجران اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در لحظات وصال، یاد هجران جایی ندارد. عشق را احساسی می‌داند که عقل را از کار می‌اندازد و در نهایت، عاشق (سعدی) دیگر به سر و صدای دنیا توجهی ندارد. شعر به تصویر کشیدن عمق عشق و احساسات می‌پردازد و به نوعی به ناپایداری دنیا اشاره می‌کند.