غزل شمارهٔ ۴۸۴ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد فراق و غم عشق صحبت می‌کند. او به معشوقش می‌گوید که بدون او چه اندازه ناراحت و دلتنگ است. شب‌ها به خاطر دوری او ناله می‌کند و روزها احساس آتش سوزانی دارد. شاعر از معشوقش می‌خواهد که به نزد او بیاید و از او می‌خواهد که او را خوشحال کند، اما پاسخ معشوق این است که او نیز بدون شاعر خوشحال نیست. این اشعار بیانگر عمق احساس و نیاز به معشوق در زندگی شاعر است.