غزل شمارهٔ ۶۳۰ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از سعدی به شرح حال عشق و دل‌باختگی می‌پردازد. شاعر از نسیم خوشبو می‌خواهد که خبری از محبوب برساند و به خشم او اشاره می‌کند. او از ناپایداری عشق و بی‌رحمی معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که اگر می‌خواهی مرا بکش، بهانه‌جویی نکن. او بر نگرانی خود از قطع شدن ارتباط اشاره می‌کند و می‌گوید شوق و صبر در مقابل همدیگر قرار دارند. شاعر در ادامه به دوستی و جدایی می‌پردازد و به ضرورت رهایی از وابستگی‌های دنیا اشاره می‌کند. او با اشاره به عشق و شور، به خاص بودن سخنان خود تأکید می‌کند و می‌گوید این احساسات و شعور عاطفی برای هر کس نیست و هر کسی نمی‌تواند از چنین عطر و بویی بهره‌مند باشد.