رباعی شمارهٔ ۱۰۹ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خیزم قد و بالای چو حورش بینم
وآن طلعت آفتاب نورش بینم
گر ره ندهندم که به نزدیک شوم
آخر نزنندم که ز دورش بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جلای چهره محبوبش اشاره می‌کند که همچون آفتاب درخشان است. او از فاصله به تماشای او می‌نشیند و اگر حتی نتواند به او نزدیک شود، از دور هم از زیبایی‌اش لذت می‌برد.