رباعی شمارهٔ ۱۳۷ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد بلبلی است که با صدای شیرین خود دم از عشق و هوس می‌زند، اما نگرانی از این دارد که به دوستان و عزیزانش نرسد، زیرا خود را در قفسی از دست و زبان محصور کرده است. شاعر به نوعی از محدودیت‌ها و حبس احساسات سخن می‌گوید.