رباعی شمارهٔ ۱۹ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن سست وفا که یار دل‌سخت من است
شمع دگران و آتشِ رخت من است
ای با همه کس به صلح و با ما به خلاف
جرم از تو نباشد گنه از بخت من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از یک عشق نااستوار سخن می‌گوید که همزمان برای دیگران شمع و روشنی است، اما برای او دردسر و آتش. او به این نکته اشاره می‌کند که در روابطش با دیگران، عشقش با او در تضاد است و این مشکل از خود او نیست، بلکه به بداقبالی‌اش مرتبط می‌شود.