رباعی شمارهٔ ۲ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشاق به درگهت اسیرند بیا
بدخویی تو بر تو نگیرند بیا
هر جور و جفا که کرده‌ای معذوری
زآن پیش که عذرت نپذیرند بیا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این چند بیت شاعر از معشوق می‌خواهد که به عشق و دلبستگی عاشقان توجه کند و بدخلقی‌های خود را نادیده بگیرد. او بیان می‌کند که حتی با وجود همه‌ی جفاها و بدی‌هایی که معشوق کرده، عاشقان به او معذورند و از او دعوت می‌کند که قبل از اینکه عذرش پذیرفته نشود، به سراغش بیاید.