رباعی شمارهٔ ۳ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی چشم معشوق اشاره می‌کند که همچون مستی از خواب و شراب است. او بیان می‌کند که عالمان و صاحب‌نظران به دنبال وصال این معشوق‌اند، اما این اشتیاق برای آنها همچون سرابی می‌ماند. شاعر اشاره می‌کند که هیچ انسانی چه در شرایط خوب و چه بد، نمی‌تواند در این زیبایی مشابهی ببیند؛ مگر اینکه در آینه یا آب نگاه کند.