رباعی شمارهٔ ۳۰ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روی تو به فال دارم ای حور نژاد
زیرا که بدو بوسه همی نتوان داد
فرخنده کسی که فال گیرد ز رخت
تا لاجرم از محنت و غم باشد شاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی یک معشوقه می‌پردازد و می‌گوید که او را به فال می‌گیرد، زیرا نمی‌توان به او نزدیک شد و او را بوسید. شاعر خوشحالی کسی را ستایش می‌کند که از چهره این معشوقه فال می‌گیرد، زیرا این امر می‌تواند او را از درد و غم دور کند و شاداب کند.