نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۵ سعدی

سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر باد ز گل حسن شبابش ببرد

بلبل نه حریفست که خوابش ببرد

گل وقت رسیدن آب عطار ببرد

عطار به وقت رفتن آبش ببرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت گل اشاره می‌کند و می‌گوید اگر باد زیبایی و جوانی او را ببرد، بلبل نمی‌تواند خواب او را برباید. همچنین به زمان رسیدن آب عطار اشاره می‌کند که گل با آمدن آب، شاداب‌تر می‌شود و در نهایت عطار نیز به موقع آب را می‌برد. به طور کلی، این شعر به ناپایداری زیبایی و تأثیرات طبیعی بر گل‌ها اشاره دارد.