نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۸ سعدی

سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

خطی برسید و دفع آن خال بکرد

خال سیهش بود که خونم می‌ریخت

ریش آمد و رویش همه چون خال بکرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار اشاره به تاثیری عمیق و دردناک از عشق دارند. شاعر از خالی صحبت می‌کند که او را ضعیف و ناتوان کرده و به نوعی مظهر غم و اندوهش شده است. خطی که می‌رسد، نماد امیدی است که می‌تواند این درد را کاهش دهد. اما خال سیاه، نشان‌دهنده‌ی عمق عشق و حسی است که شاعر را اذیت می‌کند و وصول به آرامش را دشوار می‌سازد. در نهایت، این اشعار نشان‌دهنده‌ی تضاد عشق و درد و تلاش برای فهم و تجاوز از این احساسات است.