رباعی شمارهٔ ۴۶ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دست تو در خون روانم باشد
مندیش که آن دم غم جانم باشد
گویم چه گناه از من مسکین آمد
کو خسته شد از من غم آنم باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس عذاب و غم ناشی از محبتی دردآور صحبت می‌کند. او می‌گوید حتی اگر محبوبش باعث درد و رنج او شود، نباید نگران باشد؛ زیرا غم و رنج او به دلیل عشق و وابستگی‌اش به محبوب است. شاعر به نوعی از مظلومیت خود و بار ملامت‌های عشق شکایت می‌کند.