رباعی شمارهٔ ۷۲ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر با نگاه به خود در آیینه، زیبایی‌های صورت و لب و دندانش را مشاهده می‌کند. اما با این حال، حسرت و افسوس می‌خورد که نتوانسته به آن زیبایی دست یابد و از این ناکامی در واقعیت بسیار ناراحت است.