نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۹۶ سعدی

سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر سروقدی که بگذرد در نظرم

در هیأت او خیره بماند بصرم

چون چشم ندارم که جوان گردم باز

آخر کم از آنکه در جوانان نگرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به زیبایی و جوانی اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی که به او نگاه می‌کند، نظرش به زیبایی‌اش جلب می‌شود. او حسرت جوانی را می‌خورد و از این که دیگر نمی‌تواند جوان شود، ناراحت است. در واقع، زیبایی جوانان برایش جذابیت دارد اما خود احساس پیر شدن می‌کند.