رباعی شمارهٔ ۱۰۲ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن رفته که بود دل بدو مشغولم
وافکنده به شمشیر جفا مقتولم
بازآمد و آن رونق پارینش نیست
خط خویشتن آورد که من معزولم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از عشق خود به معشوقه‌اش صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش همیشه به یاد او بوده و از جفاهایی که دیده، رنج برده است. اکنون که معشوق بازگشته، دیگر آن رونق و زیبایی سابق را ندارد و شاعر خود را در حالت تنهایی و عزلت می‌بیند.