حکایت شمارهٔ ۲۴ سعدی
سعدی شیرازی / باب دوم در اخلاق درویشان / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
پیشِ یکی از مشایخ گله کردم که: فلان به فَسادِ من گواهی داده است.
گفتا: به صَلاحش خجل کن!
تو نیکو روِش باش تا بَدسگال
به نقصِ تو گفتن نیابد مَجال
چو آهنگِ بربَط بود مستقیم
کی از دستِ مطرب خورد گوشمال؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی به یکی از مشایخ شکایت میکند که کسی به فساد او گواهی داده است. شیخ پاسخ میدهد که او را خجالتزده کن و خودت را نیکو نگهدار تا بدخواه نتواند از نقصهایت صحبت کند. اگر آهنگ زندگیات درست و باصداقت باشد، دیگران نمیتوانند تو را سرزنش کنند.