نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

حکمت شمارهٔ ۱۰۳ سعدی

سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

نصیحت پادشاهان کردن کسی را مسلم بود که بیم سر ندارد یا امید زر.

موحد چه در پای ریزی زرش

چه شمشیر هندی نهی بر سرش

امید و هراسش نباشد ز کس

بر این است بنیاد توحید و بس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نصیحت به پادشاهان مخصوص کسانی است که نه از خطر می‌ترسند و نه به ثروت امید دارند. انسانی که به خداوند ایمان دارد، نه از زر و زراندوزی و نه از خطر و تهدید کسی می‌هراسد. این عدم وابستگی به مال و ترس، اساس توحید را تشکیل می‌دهد.