حکمت شمارهٔ ۴۳ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هرکه با بزرگان ستیزد، خون خود ریزد.
خویشتن را بزرگ پنداری
راست گفتند یک دو بیند لوچ
زود بینی شکسته پیشانی
تو که بازی کنی به سر با قوچ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما می‌گوید که هر کسی اگر با بزرگان و افراد با نفوذ درافتد، به خود آسیب می‌زند. همچنین به بزرگ‌منشی و فروتنی اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که کسانی که به خود بزرگ‌منشی می‌ورزند، در واقع فرومایه هستند. در نهایت، با یک مثل اشاره می‌کند که اگر کسی با خویشتن بازی کند یا به خود مغرور باشد، نتیجه‌ای جز شکست نخواهد داشت.