حکمت شمارهٔ ۴۶ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بی هنران، هنرمند را نتوانند که بینند همچنان که سگان بازاری سگ صید را مشغله برآرند و پیش آمدن نیارند. یعنی سفله چون به هنر با کسی برنیاید، به خبثش در پوستین افتد.
کند هر آینه غیبت حسود کوته دست
که در مقابله گنگش بود زبان مقال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به این موضوع میپردازد که افرادی که هیچ هنری ندارند، نمیتوانند هنرمند واقعی را درک کنند. مانند سگان که نمیتوانند سگهای شکار را بشناسند و تنها به خاطر نداشتن استعداد هنری، به حسادت و غیبت از آنها میپردازند. به عبارت دیگر، کسانی که پایینتر از سطح هنری قرار دارند، به نادانی خود ادامه میدهند و با بدگویی و حسادت به هنرمندان میپردازند.