نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

حکمت شمارهٔ ۵۹ سعدی

سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

عالِم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم درگذراند که هر دو طرف را زیان دارد: هیبت این کم شود و جهل آن مستحکم.

چو با سفله، گویی به لطف و خوشی

فزون گرددش کبر و گردنکشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گفته می‌شود که عالمان نباید از جهل عامیان به سادگی بگذرند، زیرا این کار می‌تواند هم به عالم و هم به جاهل آسیب برساند. اگر عالم با بی‌خودان با لطافت و خوش رفتاری کند، تنها باعث افزایش تکبر و خودپسندی آن‌ها خواهد شد.