حکمت شمارهٔ ۷۲ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این جمله‌ها به نوعی ناپختگی و بی‌فایده بودن افراد مختلف را توصیف می‌کند. تلمیذ (شاگرد) بدون ارادت، عاشق بدون مال، رونده (سفرکننده) بدون معرفت، مرغ بدون پر، عالم بدون عمل، درخت بدون میوه و زاهد بدون علم را به تصویر می‌کشد که هر یک در نوع خود نقصی دارند و به لحاظ معنوی یا عملی ناقص و بی‌فایده به نظر می‌رسند.