حکمت شمارهٔ ۸۳ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که در پیش سخن دیگران افتد تا مایهٔ فضلش بدانند، پایهٔ جهلش معلوم کند.
ندهد مرد هوشمند جواب
مگر آن گه کز او سؤال کنند
گرچه بر حق بود مزاج سخن
حمل دعویش بر محال کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر می‌گوید که اگر کسی بخواهد با سخن گفتن به چشم دیگران خود را بافضیلت نشان دهد، در واقع نادانی خود را روشن می‌کند. مردان دانا جواب نمی‌دهند، مگر اینکه از آن‌ها سوال شود. حتی اگر سخن آن شخص حق باشد، ممکن است دیگران آن را انکار کنند.