حکمت شمارهٔ ۹۰ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان قدرت و رحمت الهی می‌پردازد. در آن گفته می‌شود که اگر حضرت نبی و ولی با غضب و قهر برخورد کنند، نیکان را به لطف و رحمت خود می‌رسانند. همچنین در روز قیامت اگر خداوند با قهر سخن بگوید، انبیا نمی‌توانند عذرخواهی کنند. این به نوعی اشاره به امید انسان‌ها به رحمت و مغفرت الهی است و بر این نکته تأکید دارد که باید از پرده‌های محبت و لطف خدا بهره‌مند شدند.