شمارهٔ ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به سمع خواجه رسانید اگر مجال بود
که ای خزانهٔ ارزاق را کف تو کلید
به لطف و خوی تو در بوستان موجودات
شکوفه‌ای نشکفت و شمامه‌ای ندمید
چنانکه سیرت آزادگان بود کرمی
به من رسید که کردی ولی به من نرسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به خواجه (حاکم یا مقتدر) می‌گوید که اگر فرصتی باشد، او را از حالتی که در آن قرار دارد آگاه کند. خواجه به عنوان نگهبان نعمت‌ها و منابع، با لطف و خلق نیکو خود باید باعث رشد و شکوفایی دیگران شود. شاعر اشاره می‌کند که هیچ شکوفه‌ای در بوستان موجودات به دلیل غیبت این لطف نمی‌تواند شکوفا شود و در نهایت به ناکامی خود در دریافت خیر و لطف اشاره می‌کند.