شمارهٔ ۲۰۷ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
گر از خراج رعیت نباشدت باری
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری؟
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به این موضوع اشاره دارد که اگر مالیات از مردم (رعیت) گرفته نشود، چگونه می‌توان لشکر و قدرتی برای حکمرانی داشت. در واقع، اگر مردم در رنج و زحمت باشند، نباید اجازه داد که خود را آزار دهند و باید به رفاه و زندگی آن‌ها اهمیت داده شود.