شمارهٔ ۴۲ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به تماشای میوه راضی شو
ای که دستت نمی‌رسد بر شاخ
گر مرا نیز دسترس بودی
بارگه کردمی و صفه و کاخ
و آدمی را که دست تنگ بود
نتواند نهاد پای فراخ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
نویسنده در این شعر به ما می‌گوید که باید از چیزهایی که داریم راضی باشیم و به تماشای زیبایی‌ها بپردازیم. او اشاره می‌کند که اگر دسترسی به امکانات و ثروت بیشتری داشت، به ساختن کاخ و زندگی بهتر فکر می‌کرد. در نهایت، بیان می‌کند که انسان‌های در فقر و تنگدستی نمی‌توانند زندگی‌اشان را گسترش دهند.