نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۵ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر

از دو چشم جوان چرا نچکد؟

برف بر بام سالخوردهٔ ماست

آب در خانهٔ شما نچکد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به موضوع پیر شدن و تغییرات زندگی اشاره دارد. او می‌پرسد چطور اشک‌های یک پیرمرد از دو چشم جوان نچکد و به یادآوری مشکلاتی که بر اثر گذر زمان بر دوش سالخوردگان نشسته، می‌پردازد. همچنین به ناپایداری و گذرایی زندگی اشاره می‌کند و از برف بر بام سالخورده‌ای سخن می‌گوید که نشان‌دهنده سختی‌ها و تلخی‌های زندگی است.