شمارهٔ ۷۷ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور
به وقت مرگ پشیمان همی خورد سوگند
که توبه کردم و دیگر گنه نخواهم کرد
تو خود دگر نتوانی به ریش خویش مخند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی که در زندگی خود به فساد و کارهای زشت پرداخته، در لحظه مرگ احساس پشیمانی می‌کند و قسم می‌خورد که دیگر گناه نخواهد کرد. اما واقعیت این است که او دیگر نمی‌تواند به خود بخندد و از گذشته‌اش بگذرد.