نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بسا بساط خداوند ملک دولت را

که آب دیدهٔ مظلوم در نورداند

چو قطره قطرهٔ باران خرد بر کهسار

که سنگ‌های درشت از کمر بگرداند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به قدرت و حکمت الهی اشاره دارد. تصویر می‌کند که خداوند می‌تواند با قطره‌های اشک مظلومان، که مانند باران هستند، سلطنت و قدرت ظلم را از بین ببرد. مانند اینکه باران می‌تواند سنگ‌های بزرگ کوه را نرم کند و از جا درآورد. به عبارت دیگر، قدرت الهی قادر است معادلات را تغییر دهد و ظلم را نابود کند.