نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ سعدی

سعدی شیرازی / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

الا تا ننگری در روی نیکو

که آن جسمست و جانش خوی نیکو

اگر شخص آدمی بودمی به دیدار

همین ترکیب دارد نقش دیوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و ویژگی‌های ظاهری انسان اشاره دارند. شاعر می‌گوید که اگر به چهره زیبا نگاه نکنیم، فقط جسمی از انسان را می‌بینیم و روح و شخصیت او را نمی‌شناسیم. همچنین اگر کسی به دیدار انسان بیاید، تنها به فرم ظاهری او می‌نگرد و این فرم شبیه به دیوار بدون عمق و معناست. به نوعی، شاعر تأکید می‌کند که زیبایی ظاهری بدون شناخت روح و شخصیت واقعی ارزشی ندارد.