شمارهٔ ۱۱۰ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پیری آمد جوانی از من شد
سال بیشی گرفت و مال کمی
بترین وقت مرمراست که نیست
وقت پیری بتر ز بی درمی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به گذر زمان و پیری اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در جوانی، انرژی و مال فراوانی داشته، اما اکنون که به پیری نزدیک می‌شود، احساس می‌کند که بهترین زمان زندگی‌اش در حال از دست رفتن است و بودن در دوران پیری را بدتر از بی‌پولی می‌داند.